دلنوشته صمیم دل

وقتی نماز می خوانم دلم پر از خدا می شود , پر از لحظه های ترنم باران.

نماز زمزمه خوبیهاست , تلولو نور خداست در حال نیاز.

دوست دارم هزاران بار دعوت شوم برای میزبانیش و دستمانم را به سویش بالا بیاورم.

شاید فرش قرمزی نباشد و تکرار حفظیات هر روز, ولی برای من هر بار با همین کلمات بی آنکه دو نقطه متصل به ریسمانی را بتوان دید , خودم را نجات یافته می بینم و درونم از آرامش خاطر پر می شود.

نماز معجزه است. که در دستان خدا باشی و زمانهای با او اینقدر کوتاه اما مملو از برکت.

خدای من پایبندی به نماز و فضای پر بارملکوتی اتت را بر ما مرحمت بفرما.

سر به خاک می ساییم و تمنای آمرزش داریم .

سایه امن پناه خدا و نهایت خضوع انسان درنماز متجلی شده است.

بخش اقتدار و قدرت نمایی هم, روز جمعه است نداها با هم یک نوا می شوند و همه لسان در زمان واحد اذکار نماز را جاری می سازند.

هزاران جسم به سوی جانان ایستاده و لبیک می گویند و تنی یک می شوند در یک سو.

نماز موهبیت چشمه ساز رحمت است و مولود بهشت.

ای خدای من بهترین لحظه های عمرم با نماز ظهور می کند و دلم برای وعده های در پیش ,تنگ .

شکر که نمازنمان دادی.

نماز را در چند نوبت بخوانیم؟!...